7 marca dzień spędzimy z polarnikami z Polskiej Stacji Polarnej Hornsund imienia Stanisława Siedleckiego na Spitsbergenie. Polarnicy zimujący w Arktyce otworzą przed nami drzwi do swojego świata i przez cały dzień będą pokazywali nam, jak wygląda ich życie i praca w Arktyce. Wydarzenie odbędzie się na Instagramie Halo Spitsbergen.
Dzień z polarnikami z Polskiej Stacji Polarnej Hornsund
W sobotę 7 marca w ramach wydarzenia publikowane będą materiały ukazujące kulisy pracy i życia na stacji. Jak wygląda kultowy budynek wypakowany po brzegi historią, jak maluje się otoczenie na 77. stopniu szerokości geograficznej północnej, z jakimi wyzwaniami mierzą się polarnicy i za czym tęsknią? Tego wszystkiego dowiemy się już w sobotę 7 marca. Inicjatywa ta ma na celu zaprezentowanie perspektywy polarników mieszkających na Stacji Polarnej w Hornsundzie oraz przybliżenie czytelnikom sylwetek dzielnych polarników i działalności tego miejsca.
Dzień spędzimy z uczestnikami 48. Wyprawy Polarnej IGF PAN 2025/2026. Skład grupy zimującej tworzą: Krzesimir Tomaszewski, hydrochemik i kierownik wyprawy, Małgorzata Pijanowska meteorolog i zastępca kierownika, Klaudia Bartoń obserwator meteorologiczny, Piotr Niedźwiecki oceanograf, Łukasz Kuc informatyk, Konrad Osienienko mechanik, Kamil Klin konserwator, Robert Chorzępa meteorolog, Andrzej Rabięcny geofizyk.
Wydarzenie to da nam niezwykle ciekawy wgląd w pracę naukowców, którzy żyjąc w odosobnieniu, gromadzą wiedzę tak istotną dla społeczeństwa. Uczestnicy będą mieli możliwość poznania polarników, śledzenia ich relacji oraz zadawania pytań. Zachęcamy do uważnego obserwowania profili Halo Spitsbergen i Polish Polar Station Hornsund oraz aktywnego udziału w wydarzeniu.
Wyrazy podziękowania dla polarników, którzy zechcieli podzielić się z nami swoją codziennością, a w szczególności dla polarniczki Klaudii Bartoń koordynującej wydarzenie ze Stacji Polarnej Hornsund na Spitsbergenie.





Stacja Polarna Hornsund imienia Stanisława Siedleckiego na Spitsbergenie
Polska Stacja Polarna Hornsund powstała w latach 50 XX wieku. Stanisław Siedlecki skompletował grupę śmiałków, którzy wznosili budynek stacji w 1957 roku. Dzięki temu dziesięciu badaczy mogło zimować w bazie i prowadzić badania aż do lata 1958 roku. Budynek został zaprojektowany przez Jerzego Piotrowskiego.

Nazywał się Tadeusz Pająk. Szkoda, że jego nazwiska nie znajdziemy wśród wielce zasłużonych dla nauki ludzi. A bez Pająka nie byłoby domu, bez domu nie byłoby stacji, bez stacji nie byłoby badań.
Alfred Jahn, Z Kleparowa w świat szeroki
W kolejnych trzech latach w stacji pracowały ekspedycje sezonowe. Później nie była używana wcale i służyła norweskim traperom jako baza myśliwska w tym czasie budynek ulegał powolnemu zniszczeniu.
A przecież wszyscy mówiliśmy dom i to najbardziej intymne, najbardziej oswojone słowo wydawało się nam zupełnie na miejscu.
Jan Józef Szczepański, Zatoka białych niedźwiedzi
W 1978 roku zaczęto gruntowny remont stacji, który zakończył się w 1980 roku. Od tamtej pory dzięki żmudnej pracy naukowców Polska Stacja Polarna Hornsund umacniała się jako jeden z liderów naukowych na arenie międzynarodowej.

W czerwcu, wymienionego 1978 roku, przybyła nad Zatokę Białego Niedźwiedzia /Isbjørnhamnę/ w rejonie fiordu Hornsund 40-osobowa ekspedycja polarna. Jej głównym zadaniem była reanimacja, solidnie zniszczonych, obiektów polskiej placówki badawczej.
Piotr Kłysz, Jednodniowa Polana budowa
Jak czytamy na stronie stacji „do badań, które prowadzone są w ramach jej działalności należą m.in tradycyjne programy badawcze takie jak meteorologia, sejsmologia, magnetyzm ziemski oraz obserwacje jonosferyczne, elektryczność atmosfery, UV, monitoring wieloletniej zmarzliny i monitoring glacjologiczny. W sezonach letnich intensywnie prowadzone były też badania geologiczne, geomorfologiczne, oceanograficzne i biologiczne.”

Zdjęcia: dzięki uprzejmości polarników.
Źródła: Z Kleparowa w świat szeroki, Alfred Jahn; Jednodniowa polarna budowa, Piotr Kłysz; Zatoka białych niedźwiedzi, Jan Józef Szczepański; Halo, Spitsbergen!, Tadeusz Makarewicz, Roman Trechciński; Hornsund.igf.edu.pl











