Svalbard, Spitsbergen, Arktyka
W Longyearbyen odbywa się wystawa poświęcona pięćdziesięciu latom istnienia Stacji Polarnej Uniwersytetu Mikołaja Kopernika Kaffiøyra na Spitsbergenie. Ten wyjątkowy zapis fotograficzny dokumentuje pół wieku działalności Stacji, badań środowiskowych i poświęcenia polarników.
Zapowiadane zamknięcie ostatniej pozostałej na Svalbardzie norweskiej kopalni węgla stało się faktem. 30 czerwca 2025 roku kopalnia 7 zlokalizowana na górze nieopodal Longyearbyen została zamknięta. Finalizacja planów zamknięcia następuje z kilkuletnim opóźnieniem wywołanym agresją Rosji na Ukrainę w 2022 roku.
Problem śmieci morskich zagraża środowisku naturalnemu na całym świecie. Arktyka nie jest z tego kryzysu środowiskowego wyłączona. Fundacja forScience wraz z Spitsbergen Kunstnersenter / Artists Center w ramach wystawy A litter bit of heaven: Arctic marine litter exhibition zaprezentowała ułamek odpadów zebranych w ramach projektu ICEBERG.
Droga Zuzanny Dunajskiej na Svalbard usłana była ciekawością i potrzebą poszerzania wiedzy na temat tego miejsca. Pierwszy raz przybyła tu w 2023 roku, by przeprowadzać badania rejonie Eidembukty. W 2024 roku dostała się na Uniwersytet Svalbardzki. Obrane kierunki- biologia zmiany klimatu oraz arktyczna molekularna morska ekologia- umożliwiły jej przyjrzenie się Spitsbergenowi z bliska, przez soczewkę mikroskopu.
Miasto dzieli się na konkretne dzielnice, a ich początki budują dającą do myślenia historię Longyearbyen. Budynki wzrastały w surowych warunkach, ale też pod ich naporem upadały. Zresztą nie tylko arktyczne środowisko miało wpływ na współczesny wygląd miasta, ale i napór nazistowskich ostrzałów, które w trakcie II Wojny Światowej dotarły również tutaj.
Wybierając się na Svalbard warto zaplanować kilka istotnych kwestii. Jedną z nich jest żywienie. Ceny w Longyearbyen delikatnie mówiąc nie rozpieszczają, zatem zaplanowanie posiłków będzie rozsądnym ruchem. Przeszłam się po sklepie spożywczym – jedynym w mieście – i zrobiłam krótką listę produktów spożywczych.
Odwiedzający Svalbard mogą dostać się nań na dwa sposoby, a jednym z nich jest lot samolotem. Przybywający wysiądą na lotnisku Svalbard, które znajduje się w okolicach Longyearbyen. Lotnisko zlokalizowane jest cztery kilometry od miasta, do którego dostać można się różnymi środkami transportu.
8 marca po czterech miesiącach ciemnego sezonu do Longyearbyen oficjalnie powróciło słońce. Mieszkańcy tradycyjnie spotkali się przy schodach starego szpitala, by świętować powitanie promieni słonecznych. To jednak nie wszystko, bo Festiwal Słońca (Solfestuka) potrwa aż do 15 marca, obfitując w rozmaite wydarzenia kulturalne.
Rozważając wojaż na Svalbard na przełomie listopada i grudnia warto mieć na uwadze jedną rzecz – to zdecydowanie pora dla koneserów. Oto krótka dokumentacja fotograficzna zgromadzona w rzeczonej przestrzeni czasowej.
W Longyearbyen zachowała się pewna stara tradycja, która regulowała sprzedaż alkoholu. Mieszkańcy mogli nabywać określony limit miesięczny na wydaną przez gubernatora kartę, na której każdorazowo wbijało się stemple. To wszystko przeszło już do historii.