Tłustosz alpejski to fascynująca roślina mięsożerna, która przetrwała i zaadaptowała się do trudnych warunków klimatycznych na Svalbardzie.
Tłustosz alpejski na Svalbardzie: Mięsożerna roślina w surowym arktycznym klimacie

Svalbard, Spitsbergen, Arktyka

Tłustosz alpejski to fascynująca roślina mięsożerna, która przetrwała i zaadaptowała się do trudnych warunków klimatycznych na Svalbardzie.

Svalbard ma wyraźnie zróżnicowane pory roku, a wybór terminu zależy od doświadczeń, których poszukujemy i które chcemy tam przeżyć.

Rekin polarny to jedna z najbardziej niezwykłych ryb na świecie. Długowieczna, bardzo powolna, z zaskakująco słabym wzrokiem – a mimo to potrafi zjeść renifera, konia, a nawet niedźwiedzia polarnego.

Historia Longyearbyen zaczyna się na początku XX wieku. W 1906 roku amerykański przedsiębiorca John Munro Longyear, współzałożyciel Arctic Coal Company, założył tu osadę górniczą. Longyear był zainteresowany bogatymi złożami węgla kamiennego, które odkryto na Svalbardzie. W ciągu kilku lat powstała niewielka osada nazwana Longyear City, której nazwę później zmieniono się na Longyearbyen.

Sprawa założenia nowego cmentarza w Longyearbyen toczy się od wielu lat. Osuwisko, które miało miejsce w 2016 roku, wyraźnie przypomniało, że ten znajduje się na wrażliwym obszarze. Ówczesny proboszcz Leif Magne Helgesen w 2018 roku oświadczył, że cmentarz należy przenieść w bezpieczniejsze miejsce.

Svalbardi, jedna z najdroższych wód świata, to już relikt przeszłości. Jej produkcja i sprzedaż zostały wstrzymane, w dodatku, jak twierdzi producent, „na stałe”. Mimo to ten bez wątpienia towar luksusowy wciąż budzi spore zainteresowanie. Svalbardi było bowiem reklamowane jako coś więcej niż tylko woda do picia. Produkt miał być kojarzony z doświadczeniem ekskluzywności i absolutnej wyjątkowości.

Ekstremalne temperatury, szybko zmieniające się warunki pogodowe, trudny teren i zmiany klimatyczne wywołujące topnienie wieloletniej zmarzliny powodują, że ziemia ta, choć zapierająca dech w piersiach, bywa też niegościnna. Warto po niej stąpać z osobą wiedzącą, jak poruszać się w takich okolicznościach. Jedną z nich jest Sebastian Bach, przewodnik mieszkający w Longyearbyen. W ramach cyklu „Ścieżkami Svalbardu. Opowieści przewodników” porozmawialiśmy o historiach, które mógł napisać tylko Svalbard.

Odbywający się w Longyearbyen Arktyczny Festiwal Filmowy jest najbardziej wysuniętym na północ niezależnym festiwalem filmowym na świecie. W tym roku festiwal odbędzie się 12 i 13 kwietnia.

Svalbard Kirke nie jest wyłącznie miejscem modlitwy i kultu religijnego. To swoiste centrum życia społecznego na Svalbardzie. Kościół organizuje różne wydarzenia, takie jak koncerty, spotkania i warsztaty, które są dostępne dla wszystkich mieszkańców.

Svalbardzka pardwa górska to jedyny ptak lądowy, którego obserwuje się na terytorium archipelagu przez cały rok.